چرم یک ماده بادوام و همه کاره است که هزاران سال است که توسط انسان استفاده می شود. از پوست حیواناتی مانند گاو، خوک، گوسفند، بز و حتی حیوانات عجیب و غریب مانند تمساح و مار ساخته می شود. این پوست ها محصول جانبی صنعت گوشت هستند، به این معنی که در تولید چرم از موادی استفاده می شود که در غیر این صورت هدر می رود.
فرآیند تبدیل پوست حیوانات به چرم فرآیندی پیچیده و زمان بر است. ابتدا پوست ها با خیساندن در آب و جدا کردن موها یا گوشت های باقی مانده تمیز و آماده می شوند. سپس برای جلوگیری از پوسیدگی و شل شدن الیاف سخت که به پوست استحکام می بخشد، آنها را با مواد شیمیایی درمان می کنند.
پس از این، پوست ها آماده دباغی هستند. دباغی فرآیندی است که پوست خام را به چرم تبدیل می کند و آن را نرم تر، انعطاف پذیرتر و در برابر آب مقاوم می کند. روشهای دباغی بسیار متفاوتی وجود دارد، اما اغلب شامل خیساندن پوست در محلولی از تاننهای گیاهی، نمکها و سایر مواد شیمیایی است. این فرآیند میتواند تا چند هفته طول بکشد، اما نتیجه یک ماده بادوام و جذاب است که میتوان آن را برش داد و در محصولات متنوعی دوخت.
چرم سابقه طولانی استفاده در مد، مبلمان و سایر صنایع دارد و امروزه نیز محبوبیت خود را ادامه می دهد. در حالی که برخی افراد به استفاده از پوست حیوانات در تولید چرم اعتراض دارند، مهم است که توجه داشته باشیم که این محصول فرعی صنایع غذایی است و به کاهش ضایعات کمک می کند. علاوه بر این، بسیاری از تولیدکنندگان در حال حاضر شیوه های اخلاقی و پایدارتری را اتخاذ می کنند، مانند استفاده از رنگ های گیاهی و به حداقل رساندن اثرات زیست محیطی آنها.