آنچه قبلاً درست بود اکنون اشتباه است. همه گیری ها از برقراری تماس مستقیم و فیزیکی انسان با یکدیگر جلوگیری می کند. بهترین راه برای جلوگیری از سایر افراد ، دیدن ، صحبت کردن ، لمس کردن و درهم آمیختن با آنها نیست. این ما را به آگاهی طبقاتی سنتی باز می گرداند.
این نوع رفتارهای تبعیض آمیز درنهایت باعث تقسیم جوامع ، جوامع و البته کل ملل خواهد شد. كسانی كه ممتاز هستند یا می توانند داروی یا تجهیزات لازم برای بهبودی از بیماری داشته باشند ، برندگان خواهند بود و بقیه بازنده خواهند بود.
تلاش برای یک نظم بین المللی آزاد ، آزاد ، مبتنی بر قانون و واقعاً جهانی شده ، که جامعه جهانی در طی سه دهه گذشته آن را دنبال کرده و در آرزویش بوده است ، باید حداقل در حال حاضر به مرحله اجرا گذاشته شود. آداب و رسوم ، ایده ها یا قوانین این دوره ممکن است حتی پس از پایان همه گیری ها برنگردد.
همانطور که قبلاً ذکر شد ، با پیشرفت بشر ، تهدیدات ناشی از بیماری همه گیر براساس آن رشد کرد. اما ممکن است این تغییر کند ، اکنون که انسان شروع به حرکت به منطقه مجازی از طریق اینترنت کرده است. خوشبختانه ، همه گیری در فضای سایبر امکان پذیر نیست و فقط ویروس های رایانه ای می توانند واقعیت مجازی را از بین ببرند.
COVID-19 خود چیزی تولید نمی کند زیرا فقط آنچه موجود است را از بین می برد. این انسانها و ماشینهای با هوش مصنوعی هستند که باید چیز جدیدی تولید کنند و باید باشند. لازم به یادآوری است که پس از طاعون در قرن 14th ، دوران رنسانس در نزدیکی قرون وسطا روی داد.